Stresli, endişeli ve depresif dönemleri daha yaygın hale geliyor. İlk başta, bağımsız olarak işlev görmenin tüm talepleri aşırı geliyor. En kötüsü, stres, endişe veya umutsuzluk duyguları meydana geliyor. Başa çıkmak için danışmanlık, ilgi alanlarına yönelme ve arkadaşlarla vakit geçirmesi sağlanır. Bazen, eski beklentileri karşılamaya çalışmak zor gelir.

“Bağımsızlık istedim çok fazla sorumluluk değil!”

“Bütün bu seçenekler artık bana kaldı!”

“İlgilenecek çok şey var!”

“Yolumu nasıl bulacağım?”

“Bir araya getiremiyorum!”

“Karıştırıyorum!”

“Ben yapayalnızım!”

“Sırada ne var?”

Bağımsızlık Zordur

Yaşı daha büyük birçok ergen (18 ila 23 yaş arası) için, yetişkin rolü oynamanın beklediklerinden ve pazarlık ettiklerinden daha talepkar olduğu zamanlar vardır. Bir süre bocalayabilirler – bazen onu bulmaya çalışırken deneme yanılma sürecinde temellerini kaybedebilirler.

Kendi kendine destek, kendi kendini denetleme, kendi kendini yönetme, kendi kendini motive etme ve kendi kendine bakım: kendi kendine yeterlilik oluşturmak son derece zahmetli olacaktır. Tutunmayı başaramadıkları zaman, cesaretleri kırılabilir; umutlarını yitirerek ve acı verici bir şekilde kendilerinden şüphe duyarak güvenlerini kaybedeceklerdir.

En Kötü İhtimal

Kişinin eski temellerini bulması bir mücadele olabileceğinden, çaba ve deneyim yoluyla işlevsel bağımsızlık nihayet kabul edilmeden önce duygusal baskıya maruz kalınır. Şunların bölümleri olacaktır:

Talep nedeniyle bunaldığında stres.

İlerleyememekten korkarken kaygı.

Cesareti kırılmış ve umutsuz hissettiğinde depresyon.

Ergenlik kayıpla başlarken (terk edilmesi gereken bazı eski çocukluk güvenini ve rahatlıklarını bırakmak); ergenlik endişe ile sona erer (işlevsel bağımsızlığın getirdiği belirsizlikler ve zorluklarla yüzleşmek).

Tıpkı ergenliğin çocukluktan daha karmaşık olması gibi, yetişkinlik de ergenlikten daha karmaşıktır. Çünkü bağımsızlık bağımlılıktan daha talepkardır. Acı verici bir süre için kişi kendini yetersiz ve güvensiz hissedecektir.

Ne Yardımcı Olabilir ?

Yararlı aktiviteler

Yetişkinliğin eşiğinde olan stres, kaygı veya depresyonla kuşatılmış gençler için dengeleyici dört aktivite düşünün.

Destek almak ve kendini anlamak için danışmanlık: “İçinde bulunduğum zor durumu kabullenmeyi ve yolumu bulmayı öğreniyorum.”

Bir işe sahip olarak kişinin değerini doğrulamak için istihdam: “Hayatımı kazanabiliyorum ve sağladığım iş için değer görüyorum.”

İlgi ve güveni deneyimlemek için ilgi alanları: “Önemli olan ve neler yapabileceğimi gösteren uğraşlarım var.”

Başkalarının arkadaşlığına sahip olmak için arkadaşlık: “İzole değilim ama sosyal olarak bağlı hissediyorum.”

Dört faaliyetin tümü, zorluk çeken gençlerin yetişkinliğe zorlu geçişi sürdürmelerine, büyüdükçe yeterlilik ve yön geliştirmelerine yardımcı olacaktır.

Ebeveyn Tavsiyesi

Ebeveynler, işlevsel bağımsızlığın zorlukları karşısında yılgınlık ve cesareti kırılmış hisseden son dönem ergenlerine ne tavsiye vermelidir? Belki şöyle bir şey önerebilirler: “Kendin için her gün dört olumlu eylemde bulun. Kendini daha iyi hissetmen yavaş yavaş gerçekleşecek.”

Bunları düzenli bir şekilde yaptıklarında bazı inançlarında artış olacaktır. Örneğin, orada kalma, kapasite gösterme, ilerleme gösterme ve hayatı ödüllendirici kılma konusundaki öz saygıları ve geleceklerine olan inançları artacaktır.