Öz-şefkat kişinin zor zamanlar geçirirken kendine gösterdiği yakınlık ve dostluk becerisidir. Bu güne kadar pek çok noktada öz saygıdan bahsedildi. Öz-şefkat ise görmezden gelinmiştir. Öz saygı temel anlamda kişinin başarılı anlarında kendini ödüllendirmesi ve değerli olduğunu hissetmesidir. Peki ya başarısızlıklarımız? Yetersiz olduğumuz alanlar ne olmalı? Günümüz dünyası zaten pek çok gerekliliği yanında getirirken bir de yeni olmazsa olmazlar ekliyoruz kendimize. Bunun karşısında da öz saygı kavramı işlevsizleşiyor. Çünkü spor yapabilen, iyi bir işe sahip olan, kitap okuyan vs. harika bir insan olmalısın. Muhakkak ki bir alanda başarısız ya da yeteneksiz kalıyoruz. İdeallerimizi oluşturan bu mükemmellikten gerçek yaşam sürekli uzaklaşıyor. Çünkü bilgisayar oyunu gibi sürekli yeni özellikler kazanmanız gerekiyor. Mesela öncesinde bilgisayar kullanmak size yeterli hissettiriyorsa, şimdi basit kodlama yapmayı video düzenlemeyi kesinlikle bilmeniz gerekiyor. Tüm bu zorunlulukların olduğu yaşam da bizi temel bir noktaya döndürüyor: kusurlarımızı kabul temek.

Kusurlarımızı, yetersiz olduğumuz alanları kabul temek ancak öz-şefkatle mümkün. Yukarıda da bahsettiğimiz gibi yaşadığımız dünyada kesik ve çaresiz kaldığımız pek çok alan var. Örneğin bir ebeveyni düşünelim. Anne babanın çocuğuyla yaşadığı pek çok problem olabilir. Çocuğunun pek çok problemi olabilir. Sağlık problemlerinin yanında öfke sorunları, kurallarla ilgili problemler. Çocuk bunları deneyimlerken, anne baba gerçekten ne yapacağını bilmez ve çaresiz olduğunu düşündüğü zamanlar olabilir. Bunun karşısında da ‘ Ben kötü bir anneyim/babayım’ düşüncelere kapılması oldukça olasıdır. Bu örneği vermemin nedeni pek ok zaman çocuklarımıza karşı yaptıkları her şey bizimle alakalıymış gibi davranıyoruz. Evet büyük bir orana sahip oluyor olsak da o aslan bizim istediğimiz gibi olacak bir şey değildir. Ne bir şekil verebileceğiniz kil, ne de yaptığınız resimdir. Bunun da dışında kendi davranışlarımızın büyük bir kısmı bizim isteğimiz üzerine değilken bunu başka bir varlığa aktarmak da mümkün değildir.

Öz-şefkat Alıştırması:

Karşınıza bir sandalye ya da ayna alın. Kendinizi suçladığınız başarısız hissettiğiniz noktaları başlıklar halinde yazın. sonra en yakın arkadaşlarınızdan birini hayal edin. Problemlerinden bahsettikten sonra siz de ona ne söylerdiniz? Onu başarısız bulur, eleştirir miydiniz? Kendinize ‘Onun şu anda neye ihtiyacı var?’ sorusunu sorun.